Dagboek van de afvaller

In het zicht van de haven gestrand. Met de finale binnen handbereik heb ik bewust risico genomen. Ik verdacht ze eigenlijk alle vier: zowel Bram, Daan, Matteo als Quinty vertoonden verdacht gedrag en hadden de Mol kunnen zijn.

Maar spreiden over alle vier de kandidaten in de laatste test voor de finale leek me geen goed idee. Natuurlijk verdacht ik de één meer dan de ander, maar de laatste dagen neigde ik toch naar één van de vier als Mol. Ik besloot er vol voor te gaan en alles in te zetten op degene die ik het meest verdacht vond. No guts no glory. Of een groen scherm en een grote kans op de winst. Of een rood scherm en naar het afvallershotel.  

Het werd het laatste, en dat was ook geen straf. En dus eindigt hier het avontuur van m’n leven. Avontuur van m’n leven, echt? Ja. Ik kan niet beschrijven hoe geweldig ik deze 3 weken in Tanzania heb ervaren. En toch ga ik een poging wagen.

Het begon allemaal natuurlijk met dat ene telefoontje. Wil je meedoen aan Wie is de Mol? JA, Natuurlijk!! Snel alles geregeld met werk, ik had net een vakantie achter de rug van 3 weken dus dat was best een beetje onhandig. Het was gelukkig een rustige periode op werk met weinig voetbal. Ik besloot om m’n collega’s maar gewoon niets te laten weten en er tussenuit te piepen. Ze zouden vast een keertje argwaan krijgen, het excuus “een nieuw programma voor een streamingdienst" werkte. Althans, bij sommigen, niet bij allemaal.

Vervolgens de Mollicitatie. Wilde ik de mol zijn? Ehm, ja.. Maar ik voelde wel wat twijfel. Zou het als kandidaat niet veel leuker zijn? Zou ik de druk van een Mol aankunnen? Uiteindelijk besloot ik er gewoon voor te gaan en me aan te bieden als Mol. Een fanatieke kandidaat die ondertussen de boel zou belazeren. Het werd kandidaat, een fanatieke kandidaat dus.

Op Schiphol zag ik de kandidaten. Wauw, wat een groep! En wat een moeilijke groep ook, pfff dit zou een hels karwei worden. Ik kende bijna iedereen maar niemand persoonlijk. En dat vond ik ook wel een beetje spannend. Wat zou mijn rol in de groep worden? Hoe zouden ze naar me kijken? Anderen kenden elkaar vast al, en wat zou dat betekenen? Nou, ik kan jullie vertellen, deze groep was GEWELDIG!

Wat een ontzettend lieve, leuke mensen bij elkaar, wat hebben we het fantastisch met elkaar gehad en wat heb ik van iedereen genoten. De slimme, analyserende Delilah (de eerste 4 afleveringen mijn Mol!), de enthousiaste geweldige Geraldine (oh man, wat baalde ik dat ze eruit ging, en wat had ik graag lang met haar in het spel gezeten), de beste kandidaat van het stel Nienke, de messcherpe en fantastische Quinty met wie ik het heerlijke parachute avontuur heb beleefd,  m’n lieve bondje Eveline die ik voor 100% kon vertrouwen (en dat is een hele luxe in dit spel), m’n schot-voor-de-boeg Mol Nasrdin (die gast heeft een Gouden Kalf gewonnen!), wat klote dat die verstandskies op kwam zetten, wat gunde ik je een langer verblijf maar ook fijn dat die klotekies eruit kon. M’n roomie Matteo, de stoere man met een klein hartje, m’n partner in crime in de bar tot in de late uurtjes en tot slot m’n Eye of the Tiger maatjes, Bram en Daan. Want Bram en Daan, die krijg je met z’n twee. Jut en Jul had ook gekund. Maar man, wat heb ik met ze en om ze gelachen. En wat was het een feest om zo lang met ze in het spel te blijven!

Goed, het spel begon dus. Ik had me voorgenomen om het spel echt te gaan spelen. Ik was niet naar Tanzania gekomen om de grijze muis uit te hangen. De pot zo goed mogelijk te vullen en het de Mol heel erg moeilijk maken. Ik wilde niet veel gaan nepmollen (ok, die 20-30 kleuren was een bewussie om wat verwarring te zaaien), de Mol moest er wel hard voor gaan werken. Ik was blij dat we een fanatieke groep hadden, die vaak voor het geld wilde gaan en ik hoop en denk dat we het de Mol bij tijd en wijle heel moeilijk hebben gemaakt.

Ik moest er smakelijk om lachen dat ik veel verdacht werd. Natuurlijk ging ik voor die 1000 euro in de lodge-opdracht, want er was een joker te verdienen. Ik wist dat er een mogelijkheid was dat de test niet gemaakt hoefde te worden, en dat er dus een vrijstelling kon worden verdiend. 

Bij de olifant van Troje (tot op de dag van vandaag de naam van onze groepsapp) dacht ik dan ook aan de omgekeerde psychologie. Zal je zien dat we hem openmaken, 0 euro verdienen en er ook nog eens 2 vrijstellingen in zitten voor Nienke en Quinty. Dan maar 3000 euro, en de Mol een slechte dag bezorgen. Met een joker en mijn spreidingsschema (ja, ik was een fanatieke kandidaat) had ik genoeg vertrouwen in de eerste test. En ook wel weer fijne info wie die olifant wilde openen.

Ik werd nogal vaak afgeschoten, tot mijn eigen frustratie haha. Ik ben nou eenmaal best groot en een beetje lomp, en dat brak me bij tijd en wijle op. Ook soms wel weer goed wat betreft verdacht gedrag bij de andere kandidaten. De opdracht bij het meer hielp daarbij ook wel mee, maar die was echt heel moeilijk, echt! 

We hebben geweldige opdrachten beleefd, met de voetbalwedstrijd als absoluut hoogtepunt. Wat was het een feest om die dag te beleven met de lokale bevolking, en als aanvoerder m’n debuut te maken in deze geweldige interland.

Hoe verder we in het spel kwamen, hoe beter ik me ging voelen. En het leek me geweldig om lang in het spel te blijven met Bram en Daan. Als ik het dan toch tot het einde zou halen, dan ook maar zo veel mogelijk lachen. Bovendien hadden we op die manier een supersterk front, en had ik ook nog Eveline aan de andere kant die sowieso kandidaat was. Dat Bram en Daan sowieso kandidaat waren, heb ik nooit gedacht haha. Ik heb altijd de nodige argwaan gehad terwijl we wel op een hele goede manier samenwerkten. Maar de kans dat er iemand in Eye of the Tiger de boel finaal zat te belazeren, was natuurlijk vrij groot. En hee, als het zo is, neem ik mijn hoed diep af!

Ik kan terugkijken op geweldige ervaringen. Geabseild van een 60 meter hoge silo, hoog boven Arusha m’n lieve nichtje Sanne aan de telefoon gehad. Wat een onvergetelijke ervaring was dat. Sanne moest erg lachen dat ik meteen terzake kwam toen ik een joker rook. Ik hield sowieso nogal van jokers (WC dweilen? Geen probleem!! Sorry Nasrdin).

Ik heb parachute gesprongen boven Zanzibar, dat verzin je toch niet!? WAT. EEN. UITZICHT.

Ik heb de onzekerheid over m’n dansmoves en gebrek aan ritme overwonnen bij de laatste opdracht.

Ik heb het land Tanzania mogen ervaren. En wat voor een land met ontzettend lieve mensen.

Ik heb de geweldige crew van Wie is de Mol? in volle glorie mogen meemaken. Wat een professionele, enthousiaste en lieve groep mensen bij elkaar. Heel bijzonder. En van dichtbij zie je heel goed waarom dit het beste programma op de Nederlandse tv is.

En ik heb een rood scherm gezien. Hoe erg ik er ook van baalde, hoe graag ik in de finale had gestaan, ik keek ook met heel veel trots, plezier en liefde terug op deze periode. En hee, in het afvallershotel was het nu toch ook leuk. Het was geweldig om ontvangen te worden door Geraldine, Delilah, Nienke en Eveline: Milan en z’n harem haha.

Ik heb werkelijk alles uit dit avontuur gehaald. Want man, man, wat was het een avontuur. Ja, het avontuur van m’n leven, echt.

Liefs, Milan