Dagboek van de winnaar: Bram

Ik kijk het al van kinds af aan. Wat een avontuur moet dat zijn! Toen ik werd gevraagd, kon ik mijn geluk niet op. Maar hoe vet ik het ook vond, ik wist ook dat deze droom zeer kwetsbaar is als kandidaat. Een verkeerde tunnel of iemand te snel vertrouwen kan de droom als een zeepbel uiteen doen spatten. Dat ga ik dus zeker niet doen!

Getalenteerde groep

Eenmaal op Schiphol kreeg ik een blaadje voor mijn neus met daarop alle deelnemers. Wat een toffe groep! Ik kende ze bijna allemaal. Wel zag ik al meteen een enorme uitdaging; meerdere acteurs en actrices, sociale vlinders, allemansvrienden en een psycholoog. Een ongekend getalenteerde groep. Allen in staat om de Mol te zijn.

En tussen al die namen stond ook Daan. Ik kende hem nog niet zo goed persoonlijk, maar kan altijd enorm om hem lachen en bewonder zijn werk. Een creatieveling. Ik wist eigenlijk al direct dat ik naar hem toe zou gaan trekken. Je kan niemand vertrouwen, maar je helemaal afsluiten is ook zo ongezellig. 

Spreiden

Het spel is gigantisch moeilijk. Je weet nooit wat je te wachten staat, moet belangrijke keuzes maken en komt er dan vaak achteraf pas achter of dit handig / onhandig was, of Mols / anti Mols. Het is overleven. Eenmaal bij de eerste test (ook wel “De Loterij”) is het een kwestie van spreiden, spreiden, spreiden. Samen met een vleugje kansberekening en niet te lang treuzelen, moet dat de cocktail zijn om door te komen.

Iedereen is zenuwachtig, leest zijn Molboekje van achter naar voren. Milan houdt hele excel sheets bij! Daan implodeert van de zenuwen alsof hij elk moment een belangrijk eindexamen gaat doen. Zij zijn de Mol in ieder geval zeker niet. Fijn! Nog 7 verdachten te gaan!

De boog even slap

Het spel dendert 24/7 door. Wanneer je ontbijt, aan het reizen bent, en zelfs vlak voordat je gaat slapen. Iedereen is op zoek naar hints, wil informatie winnen, is elkaar aan het testen en uithoren. Het stopt niet. En in al die hectiek was daar gelukkig Daan (en later ook Quinty). Daan stond hetzelfde in de wedstrijd als ik. Behoefte aan wat luchtigheid en humor, eventjes niet over het spel praten.

"De boog even slap!" was het motto. Dit heeft mij enorm goed gedaan en hierdoor ben ik denk ik ook niet doorgedraaid in dit spel. Er ontstond in zeer korte tijd een hechte vriendschap. Samen tegen de Mol (wat sowieso Quinty of Matteo was)! Bij de test was ik iedere keer enorm opgelucht als Daan weer een ronde verder kwam. En toen ik een joker met hem kon delen, deed ik dat maar al te graag.

Er knakte iets

En toen was daar de opdracht bij de Masai. Natuurlijk is het leuk om te klieren en goed om af en toe een beetje verdacht te zijn, maar dit keer was Daan onuitstaanbaar aan het klieren. Doe nou eens je best met dat springen!

Niet veel later zag ik hem een tak op de grond gooien die anders geld had opgeleverd "want het is te zwaar". Ik kon erom lachen en liep door. Dit valt nog onder dat klieren, dacht ik. Maar toen ik hem ineens bij de anderen om takken hoorde bietsen, knakte er iets. Dit deed hij natuurlijk zodat hij die vermiste tak kon verdoezelen. Waarom zou je dat als kandidaat doen?! Het kwam als een bus van links, en ben de hele dag van slag geweest. Het. Zal. Toch. Niet. 

Ineens vielen ook andere dingen op zijn plek. De geheime opdracht waarbij hij mij zo goed hielp. De tip om jokers te gaan zoeken bij de koffieplantage. Het verliezen van geld bij de eerste opdracht. Ik dacht dat ik gek werd.

Toch durfde ik niet te geloven dat Daan het echt was. Bovendien bleven Matteo en Quinty nog steeds rare dingen doen en stonden zij zelfs na deze openbaring bovenaan mijn verdachtenlijstje. Wel nam ik vanaf die dag Daan iedere keer een beetje mee op de test.

Eenmaal in de halve finale, toen ik alleen nog maar met mijn hoofdverdachten overbleef, ben ik toch maar in de tunnel van Daan gestapt. Ik kon er niet meer omheen. Hij moest het wel zijn, mede door de gevonden ingegraven limoen. Matteo zou als Mol denk ik nooit dingen gaan begraven. Die zou zo’n limoen met veel kracht de Indische oceaan in bonjouren. Daan daarentegen, zag ik in mijn gedachten wel een limoen begraven. Daan moet de Mol zijn!

Enorm trots

Samen met Quinty stond ik ineens in de finale. Wat een onwijs voorrecht om met haar in deze eindstrijd te belanden. Slim, sociaal, altijd in controle, verbaal subliem. Er is een geweldige Mol aan haar verloren gegaan.

Maar in dit seizoen staat een andere Mol centraal. Eentje met ongelooflijk veel lef en humor. Een goede vriend die ondanks zijn dubbelrol mijn hart heeft gestolen. Ik vind het geweldig hoe hij het heeft gedaan en sla stijl achterover wanneer ik zijn Molacties tijdens de finale zie. Ik ben enorm trots op hem. Het dubbelspel laten we achter op Zanzibar, de vriendschap nemen we mee naar Nederland. Voor altijd!

Dit heftige avontuur heeft alle dromen overtroffen en zal ik blijven koesteren. Het programma wordt met zoveel liefde en zorg gemaakt en dat spat ervan af. De groep, de crew, het land; ik had het voor geen goud willen missen. Het was mij een genoegen!

X Bram