Dagboek van verliezend finalist: Quinty

Maar toen ik dat eenmaal heb laten bedaren, had ik er vooral veel zin in. Ik maakte mezelf een aantal beloftes. Ik ga van elke seconde die ik meemaak genieten. Ik ga mijn koppie erbij houden. Ik vergeet niet dat het maar een spel is. IK GA DE MOL NIET HELPEN. 

Tanzania, een land waar ik al jaren heel benieuwd naar was, als speeltuin voor de Mol. Wat heb ik een geluk…

Dan ontmoet ik de groep met wie ik dit spel moet gaan spelen. Een hoop bekenden. Acteurs in overvloed. Internet kinderen. Presentatoren. En vooral stuk voor stuk, heel erg slim, en heel erg leuk! Vanaf moment één. Opnieuw knijp ik in mijn handjes. 

Wat zou de Mol doen?

Mensen die mij kennen weten, ik analyseer mij in het echte leven al een ongeluk. Dus precies dat ga ik ook hier doen. 

Wat zou de Mol doen? Waar zou de Mol baat bij hebben? Wie is ontzettend ONMollerig? Mijn Molboekje zou stiekem een verzameling van analyses worden. Elke opdracht weer. Een hypothese. Mijn bevindingen. Een conclusie. 

En ondertussen doe ik alsof ik ongezond relaxed in het spel sta tegenover de rest van de kandidaten. “Niet vergeten jongens, het is maar een spelletje”. 

Hoi Daan. Ik houd je in de gaten

De eerste opdracht, de lodge, één iemand met de perfecte Molactie. Stemmen om een lege kamer te openen, zelf het hoogste bedrag op je kamer hebben liggen, beweren te coveren voor iemand waarvan je weet dat hij 0 euro op zak heeft, zelf 'vallen' met 1000 euro op zak. Hoi, Daan. Ik houd je in de gaten. 

Met gigantische angst voor tunnelvisie ging ik gestaag door. Dan de opdracht die mij de bijnaam “wandelende CHATGPT” opleverde. De houten olifant. Het befaamde bordje. Mijn blijkbaar ontiegelijk eng snelle brein. Het leverde mij wel, samen met mijn 'soon to be' bondje Nienke, een vrijstelling voor aflevering 1 op. De selfie met dat beeldige semi doorzichtige groene schijfje is mij nóg dierbaar. 

Ook de spelletjes ging ik waar mogelijk zo klinisch mogelijk doorheen. Orde scheppen en controle pakken. Wie vinden dat vervelend? Wie wil hier iets tegen doen? Verwarring zaaien en vertragen. Wie probeert hard op vingers naar jou te wijzen? Het spel winnen doe je in principe vooral door zelf de Mol te vinden, niet per se klassikaal. Alleen de Mol heeft baat bij ogen op een ander. 

Even een stapje achteruit. Wat gebeurt hier nou eigenlijk echt? Terwijl ik dit schrijf vind ik mezelf met de seconde enger worden. Maar goed. De jeep opdracht is een perfect voorbeeld waarin ik al die dingen uitvoerde. 

Afstrepen

Het afstrepen begon. Nienke, besloot ik te vertrouwen nadat ze bij het bordje in de olifanten opdracht ging staan. Dat wil je als Mol helemaal niet. Matteo, was zo overtuigd van mijn olifanten-verdubbelaar dat hij na de afsluiting van de opdracht nog vroeg naar de 1000 euro extra. Alleen een echt fanatieke kandidaat is daar nog mee bezig toch?

Geraldine, mijn allereerste roomie, die zag ik zo kapotgaan bij het doen van de eerste test, dat was echt. Geen Mol. Milan, was Milan. Geen seconde verdacht. Nul. Hij was op missie. Net als ik. Eveline, had ik stiekem al bij dat groepje van Ger geschaard, maar hey, wel psycholoog dus niet te onderschatten. Het hielp dan ook enorm dat zij af viel.

Nasrdin, zat er echt mee dat Nienke Eveline terug haalde en niet hij. Die door Eveline verzonnen beloning had voor HEM moeten zijn. Maar ja, ook gouden kalf winnaar….Maar ja, OOK EEN OPRECHT MENS…

Ik vond het eng dat mijn brein al zo snel conclusies trok. Na de opdracht in de club had ik nog maar een paar verdachten over. Bram, was zo oprecht aan het balen van het niet vinden van jokers en zijn ondervraging, gepaard met een klein dansje, was BLOEDSERIEUS. 

Delilah en Daan. Dat is alles wat voor mij overbleef. We gingen abseilen. Daan wilde heel graag, maar bleek uiteindelijk "hartstikke bang". Na de uitleg van Rik, schreeuwt mijn gevoel, de Mol hangt aan die silo. Nienke, Milan, Eveline… of Daan. 

Dan krijgt lieve Delilah een rood scherm en staar ik een uur in stilte naar mijn Molboekje.  Quinty. Dat kan niet. Dat kan niet. Dat kan niet. Dat kan NIET. Je kan niet nu al deze conclusie trekken. Het is aflevering 3. KOPPIE ERBIJ, je gaat niet tunnelen! Voor hetzelfde geld is het een NEP MOL. Maar hoe kan een kandidaat nou de perfecte nep Mol zijn?! 

Braaf blijf ik spreiden. Ik ben zelfs een aflevering van mijn religie afgestapt. Matteo komt terug in beeld. En ook Bram komt terug in de mix. Achteraf weet ik echt niet waarom. Maar achteraf is makkelijk praten.

Een beetje stangen

We mogen langs bij de Masai. Een gruwelijk ongemakkelijk diner. Want ineens is daar niet één Mol, maar een kandidaat met een Mol opdracht. Ik besluit een beetje te stangen, dat mijn cupsong de montage niet heeft gehaald is voor iedereen beter. Wie gaan daarin mee? Jup. Bram & Daan.

Dan vraagt Rik ons als groep antwoord te geven. Wat is de geheime opdracht? Ik neem de touwtjes in handen en geef een antwoord waarvan ik zeker wist dat dat het niet zou zijn. Ik moet zien waar die jokers naartoe gaan. Dat is info. De jokers zijn voor Bram. Uiteraard een gift van mijn Mol. 

Ik blijf lekker een beetje bij mijn Mol in de buurt lopen tijdens de Masai wandeling en zie precies wat ik wil zien. Neem de camera over bij het springen achter de muur. Opnieuw, HALLO DAAN. Of beter gezegd, waar op die foto was Daan? Het is bijna knap te noemen dat je gewoon NIET op beeld komt hahaha. 

Dan is daar een rood scherm voor mijn bondje. MIJN BONDJE. Nienke die alles zo secuur bij hield. De enige kandidaat die ik toeliet in mijn spel. "Lieg maar lekker over het aantal balletjes tijdens de voetbal opdracht en dik ff aan dat ik aan het vertragen was". Was er ziek van dat zij het spel verliet.

Vetste entrance ever

Maar ik had de tijd nog niet gekregen om te rouwen of we horen de stem van Rik. "De twee kandidaten die als eerst in de jeep zitten wagen de sprong". Well. 
Voor ik het wist, zat ik in een jeep. Met Milan. Naar Zanzibar we go. En MET PARACHUTE KOMEN WE AAN. Vetste entrance van een kandidaat in een opdracht ever? Denk het wel. 

Queen plaatjes luisteren met Bram, handig, lekker overzicht, dan kan ik precies zien wat mijn Mol doet. Daan, je hebt mij ongekend laten lachen. De kont van Matteo was een kado.

Gezicht in de plooi

Na de strandhuisjes kom ik terug op de kamer met Eveline. We zijn de twee overgebleven vrouwen en dus zijn wij roomies. We delen info. Dat deed ik op dit punt in het spel bijzonder weinig. Maar ik was wel benieuwd. "Wie heb jij gezien?" Vraag ik haar. Teleurgesteld zegt ze, "Tsja ik had het denk ik fout hoor, want ik zag Daan". Ik moet mijn best doen om mijn gezicht in de plooi te houden. Ze had de vragen absoluut goed, WANT ZIJ ZAG DAAN. Ik verberg die gedachte wel. Ben hier tenslotte om die finale te behalen. 

Ik wilde niet nep Mollen, en dus bleef ik dat geld voor die verdomde pot maar verdienen. Onhandig, steeds dieper in het spel. Maar het lukte mij zelden om die impuls tegen te gaan. Toch werd ik door de groep blijkbaar gewantrouwd. HOEZO DEELDE JIJ NOOIT INFO? WAAROM PRAAT JE MET NIEMAND? JE MOET TOCH EEN BONDJE HEBBEN? Zijn dingen die ik achteraf hoor. 

De info die ik nodig had verkreeg ik vaak na het derde biertje ‘s avonds laat wel van iemand, en heel eerlijk lieve mede kandi’s, er werd mij eigenlijk ook nooit echt iets gevraagd hahaha. 

Mollenvalletje

In aflevering 9 maak ik nog een klein Mollenvalletje. Na de paintball opdracht. Wanneer er nog drie boekjes in te zien zijn en de conclusie getrokken is dat we enkel de holy grail (aka het boekje van Nienke) in gaan zien, gooi ik nog een keer achteloos wat op. "What about het boekje van Nasrdin?" Waarop de allerleukste Mol direct heerlijk reageert. "Nou daar ben ik eigenlijk ook wel benieuwd naar". Och Daan wat heb ik genoten van dat moment. 

Na 3,5 week het meest intense spel wat er is te spelen, raak je in recordtempo bevriend met je medespelers. En dat blijkt in de big five safari. Heb ik bijna moeten huilen omdat ik vijf kandidaten in synthetische dieren pakjes weer terugzag? Absoluut. Vind ik dat gênant? Ja zeker. 

Drie klassenclowntjes

Daan. Dankzij jou ben ik ervan overtuigd dat ik WIDM heb mogen meemaken met de alle grappigste Mol ooit. Je was de meest gedurfde. En al had ik je relatief snel in de smiezen, makkelijk heb je het mij NOOIT gemaakt.

Bram. Hoe je mij ooit hebt kunnen verdenken is mij, EN DE REST VAN NEDERLAND, een gigantisch raadsel. Wat was je een geweldige speler. En wat ben ik blij dat de werkelijkheid op tijd bij je indaalde. Ik had met niemand anders liever in de finale gestaan. En laat niemand het vergeten, DE FINALE TEST MAKEN MET MAAR 2 FOUTE ANTWOORDEN is compleet absurd en maakt jou de verdiende winnaar! 

Ik heb mij aan al mijn beloftes gehouden. Heb het spel gespeeld als echte kandidaat. Genoten van elke seconde. En ben fijne vrienden rijker. Drie klassenclowntjes in de finale. Ik had er vanaf seconde 1 voor getekend. 

P.S. een tipje voor alle mede intuïtieve slimmeriken met een flinke scheut ADHD die ooit mee gaan doen aan dit spel: lekker afvaren op je gevoel voor patroonherkenning!